DAG 3 : 20/4/12
km: 60
We fietsen langs ons het gemeentehuis in Halfweg en halen onze 1e stempel van deze reis. Daar zijn ze verbaasd dan we op weg gaan naar Santiago maar wensen ze ons een hele fijne reis toe. Met de trein zijn we van Sloterdijk naar Boxtel gegaan, waar we om 11.00 uur aankomen. Via Oirschot gefietst naar Oostelbeers en Middelbeers, waar we de eerste bui al op ons hoofd krijgen.Onderweg eten we een broodje. En we zetten koers naar Netersel. Hier zeg ik Mevrouw Bressers gedag. Zij was mijn z.g. vakantie-moeder toen ik klein was. Hier in Netersel heb ik de mooiste tijd uit mijn kinderjaren beleefd. Ook heb ik veel van haar geleerd. De warmte van dit gezin heeft mij laten in zien dat het vaak ook anders kan. Nu weet ik niet of ik mijn vakantie-moeder ooit nog terug zal zien, want ze is ongeneeslijk ziek. Ik beloof haar een kaarsje te branden onderweg. Ik kijk nog even achterom wanneer ik weg fiets en laat een stukje van mijn hart achter.......... We gaan verder naar België, maar na het dorp te verlaten worden we weer overvallen door de regen... en wachten even tot het minder regent. (Iets waar we de rest van deze reis op zullen blijven wachten.) We stappen op en fietsen via Hulsel, Reusel en verlaten Nederland. We zullen in Postel overnachten. Daar weer een fikse bui dus schuilen we in Cafe de 3 Linden en bestellen een Corsendonk met Postelse kaasplank. Het is even droog al we op zoek gaan naar de camping en we moeten fietsen over een 70 km weg om bij
Camping De Familiestrand te komen. het verkeer raast langs ons heen. We vragen of ze open zijn (het seizoen is officieel nog niet begonnen) en er wordt gebeld met de baas: Of er twee oude mensen hun tent mogen opzetten... OUD!? IK? Maar dat was alleen om door te geven dat we geen jeugdigen zijn, is het excuus. Het is even droog en we zetten de tent op. In de snackbar bestellen we NELLY's Burger en eten deze op in de bar. We gaan vroeg slapen (ruim voor negenen!). En koud dat het is! Ik heb weer pijn in al mijn gewrichten. Ik val pas na twaalven in slaap.
Camping De Familiestrand, een wirwar van zelfgebouwde huisjes... waar de bomen door heen groeien
Dag 4 : 21/4/12
km : 55
We worden om 9 uur wakker en ruimen de tent en alle spullen op. Er is geen ontbijt dus stappen we op de fietsen en rijden langs het kanaal richting Balen. In Haalst drinken we koffie. En in Olmen brood gehaald en een croissantje gegeten. Via Oostham & Kwaadmechelen naar Tessenderlo gereden, waar we een broodje eten.
Net als gisteren ben ik niet in conditie. De pijn is overal, maar klagen help niet dus gewoon doorgaan. Ernst fietst veel vooruit en kan dus rustig op adem komen terwijl hij wacht op mij. Mijn linkerknie is bij het opstappen 'geknakt' en doet pijn. Geen kracht erop zetten dus.... We overnachten in Molen-Diest op camping De Stille Kemper. Hier eindelijk een warme (!) douche...! We hebben onderweg Spaghetti (kant en klaar) en een pastasalade gekocht. 's Avonds echter alleen maar de pastasalade gegeten, want daar hadden we genoeg aan. We merken dat we niet zo veel honger hebben als normaal.
-0-0-0-0-0-
Dag 5: 22/4/12
km: 38
's Morgens rustig de tent opgebroken en vertrokken richting Scherpenheuvel.
Hier halen we een stempel bij de Basiliek O.L. Vrouwe van Scherpenheuvel en brand ik een kaarsje voor mevrouw Bressers. Hierna gaan we zuidwaarts. We beklimmen vele heuvels en het weer is slecht: veel regen en tegenwind. Toch fietsen we stug door. (Lang leve de diclofinac) 's Middags warmen we de spaghetti op in een bushokje, want de regen blijft naar beneden kletteren. terwijl we schuilen trekt er een fikse hagelbui oveer ons heen. In Tienen besluiten we te stoppen, want het weer én de heuvels worden te zwaar. Echter er is niet iets te vinden wat ons bekoort. Ik wist nog een camping in Hoegaarden, dus fietsen we door de bui verder. In Hoegaarden zie ik 2 mannen voor 'de Pastorie' staan en vraag aan hen de weg naar de camping. Nog een stukje verder en een heuvel te beklimmen, vertellen ze. Maar eerst moet ik binnen komen om een biertje met hen te drinken. Ik wil eerst de tent opzetten maar dat mag niet van hen. Dus fluit ik Ernst terug, die een straatje verder stond te wachten, en hij komt gelijk terug fietsen. Hilariteit alom. Na 2 biertjes wil ik naar de camping maar we moeten blijven en telkens worden er nieuwe biertjes voor en door ons gehaald. De rest van de avond brengen we door aan de bar, want Luck en Daisy bieden ons een slaapplaats in hun tuin aan. Het werd zeer gezellig en het avondeten is er bij ingeschoten. We hadden 's middag toch al warm gegeten. We konden er ook eten bestellen maar het was te gezellig om ons van de groep af te sluiten. Aan het eind van de avond gaan we met Luck en Daisy naar huis en drinken nog wat na. Wanneer Luck in slaap valt stel ik voor de tent op te zetten. We zeggen gedag en steken de straat over waar zij een grote tuin hebben.
Ernst vroeg zich de volgende dag wel af hoe de tent er opeens stond. Tja, hij was er niet echt bij meer na die biertjes. Dus heb ik vannacht zelf de tent snel opgezet.
-0-0-0-0-0-
Dag 6: 23/4/12
km: 61
Vanochtend wakker geworden door de warme zon. De wind is nog fris, maar het is eindelijk droog. Met de bier in onze benen vertrekken we richting Namur. We laten een briefje achter in de brievenbus voor Luck en Daisy. Onze nieuwe vrienden slapen nog en hebben later nachtdienst. Dus maken we ze niet wakker. Bij de Spar kopen we brood, druiven en yoghurt. We hebben nog geen honger en fietsen naar Jodoigne, waar we onze druiven eten. Hier knapt Ernst eindelijk een beetje van op. In een café nemen we een kopje koffie en maken we eindelijk gebruik van een toilet. Hierna door naar Autre Eglise, waar we, na de zoveelste zware heuvel, moeten stoppen.
We zijn op zoek naar het mooie fietspad wat hier ergens moet liggen. Van een voormalig spoorlijntje hebben ze nl een fietspad gemaakt wat loopt van Hoegaarden naar Namur. Tijdens deze stop eten we onze yoghurt en vinden ook het pad. Het is redelijk recht dus kunnen eindelijk een beetje doorfietsen.
We stoppen even om te pauzeren en genieten van het wolkenspel. Maar het pad is ook wel een vals plat want nog gaan we niet al te snel. Wanneer we vlak bij Namur zijn merken we dat we al die tijd langzaam omhoog hadden gefietst. En nu gaat het bergafwaarts. Heerlijk snel!! Boven ons hoofd schijnt een mager zonnetje. Links en rechts zien we donkere wolken waar veel regen uit komt. In Namur is het verschrikkelijk druk. geen fietspaden maar ook geen respect voor een fietser. We ontvluchten snel deze waanzinnige stad. Op zoek naar onderdak. We kunnen niets vinden en ondertussen regent het pijpestelen. Om 5 uur vind ik het genoeg en vraag ik 'n buschauffeur waar we onderdak kunnen krijgen. Deze is + 3-4 km verder in Wepión. Wanneer we daar aankomen zien we bord voor een B&B en volgen deze weg. Het gevolg is dat we 7 km naar boven moeten klimmen. Er komt geen eind aan en het wordt vreselijk stijl. Ernst gaat vast vooruit op zoek naar Le Beau Vallon. En mooi moet het zíjn, want anders......
Maar
Le Beau Vallon is een prachtig oud kasteel, waar we met open armen worden ontvangen. De kamer is prachtig en nadat we gesetteld zijn worden we beneden ontvangen met een aperitief en krijgen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld: salade, ei, asperges, spek en kaaskroket. Het echtpaar blijft ons maar verwennen. Achteraf is er koffie met Ferrero Rocher en een stukje rabarber quiche. we moeten aansterken vinden ze. Ze zijn onder de indruk van onze prestatie en vinden het gezellig dat we er zijn. Ze blijven bij ons zitten en ik kan mijn frans flink oefenen. Zo blijven we zitten tot een uur of negen en dan knappen we af. We zoeken ons bedje op nadat afgesproken is om morgenochtend om 9 uur te ontbijten.
-0-0-0-0-0-
Dag 7: 24/4/12
km: 50
Vanochtend een heerlijk ontbijt gekregen. Ernst moest alleen nog wel ff snel naar de Bank fietsen om nog wat geld te halen (7 km heuvel op en af , gelukkig zonder bagage) Om 10.30 u zijn we vertrokken: bergafwaarts met 40 - 50 km p.u. Profondville in en langs de Meuse (Maas) naar Dinant.
Er is (deels) een geasfalteerde fietspad langs de Meuse, maar soms met platen en regelmatig met kazeien. dus onze tanden klapperen wat af. regelmatig stopt het fietspad opeens en moet je over een 70 km weg, waar de auto's harder rijden dan toegestaan. Je bent je leven soms niet zeker. Via Profondville, Anhee naar Dinant. In Dinant was onze lunch een gigantische zak patat in een friterie. En op het politiebureau op het stadhuis een stempel gehaald. Na de stop door naar Anseremme, Hastiere, Heer en dan Frankrijk in naar Givet. En vlak voor de grens gestopt om een bakje thee te zetten. En nu slapen op een camping Municipal in Givet en natuurlijk regent het weer pijpenstelen.
Schuilen bij de kerk in Givet voor (alweer) een fikse bui
-0-0-0-0-0-
Dag 8: 25/4/12
km: 42
Heerlijk gedoucht met heerlijk warm water. Tent maar weer snel opgebroken want de volgende regenbui was weer in aantocht. Via Aubrives, Vieux-Wallerand, Montigny sur Meuse, Haybes, Fumay naar Revin. En ondertussen alleen nog maar regen, regen en regen..... We zijn door en doornat. Onderweg langs de maas een broodje gegeten. het is een saaie route, geen enkele café of restaurant om te schuilen of op te warmen.
Om ongeveer 3 uur maken we een cup a soup klaar onder een tunneltje bij Fumay. Om 4 uur gestopt in Revin en een camping Municipal gepakt. Er is echter niemand aanwezig tot 18.00 uur dus wachten we in een soort bibliotheek ruimte. Zo kwamen we in contact met Jan en Riekie uit Rotterdam. Nadat we eindelijk ingecheckt waren en de tent onder een afdakje mochten opzetten zijn we met hen naar restaurant Le Bonne Source. Zij konden de eigenaars al jaren, dus werd het weer gezellig. Lekker gegeten en aan de bar nog wat gedronken. En dan met z'n allen franse chansons en nederlandse drinkliederen zingen, waarbij de barman zelf mee deed. Wat volgens Jan en Riekie nog nooit gebeurt was. We gingen pas om 00.30u richting camping. Maar wat hebben we goed geslapen.....
-0-0-0-0-0-
Dag 9: 26/4/12
km: 48 km
Om 7.45 u ben ik klaar wakker. Mijn darmen zijn van slag.... Toch nog even in bed gedoken en Ernst is even later brood gaan halen. Na het ontbijt de fietsen opgebonden en onze nieuwe vrienden gedag gezegd. We fietsen naar Monthermé, Bogny-sur-meuse, Nouronville naar Charleville Mezieres.
Vandaag slechts 1 echte bui op ons hoofd gehad maar voor de rest blijft het droog en helaas blijft de wind vanuit het zuiden komen. 's Middags hebben we een bakje Noodles opgewarmd. En 's avonds onze tent opgezet op camping
Du Mont Olympe. Ons avondeten was stokbrood met 'n Rochefort kaasje, ei en vissticks. En langzaam verschijnt er een flauw zonnetje. Ik was wat kleding en hang ze op in het verwarmde washok. Vroeg gaan we douchen en kruipen we in onze slaapzakken want het is alweer begonnen met regenen.
-0-0-0-0-0-
Dag 10: 27/4/12
km: 0
We besluiten vandaag een rustdag te nemen. Straks is het nl. 2 dagen fietsen zonder iets tegen te komen. En Ernst slaapt veel dus zijn we bang straks kapot te zijn en te stranden in the middle of Nowhere. Gelukkig maar, want ik wil mijn was ophalen uit het washok ophalen en deze blijkt afgesloten te zijn. Omdat de wasmachine kapot is, hebben ze het hok dichtgemaakt. En de eigenaar komt pas om twee uur terug. Dus vandaag bezoeken we Charleville.
We hebben wat gedronken op het terras in het centrum. En de zon onderneemt zelfs een poging om door te breken, maar het blijft fris. We slenteren wat door de stad en doen boodschappen bij de supermarkt. Het voelt alsof we spijbelen en we vragen ons af of we wel hadden moeten blijven. Het liefst stappen we weer op de fiets. Maar soms moet je gewoon rust nemen. 's Avonds maken we een simpele pasta met wat stokbrood, kaas en een glaasje wijn. We gaan op tijd slapen, omdat we morgen vroeg willen vertrekken.
Maar helaas.... 's avonds laat begint er een houseparty in de omgeving en lopen de kinderen midden in de nacht gillend over straat, worden er autodeuren hard dichtgesmeten en rijden ze weg met slippende wielen. Dus weinig slaap gekregen en dan maar weer 's morgen het rustig aan gedaan.
-0-0-0-0-0-
Dag 11: 28/4/12
km: 53
Vandaag komen we niet langs grote steden en de wegen gaan vooral omhoog en soms naar omlaag. Toch genieten we van de omgeving, ondanks het slechte weer. De tocht gaat langs Belval, Neuville lés This, Clavy-Warby, Signy-L'Abbaye, La Lobbe, Draize en Herbigny. Om zes uur stranden we dus echt In the middle of Nowhere. Ernst wilt eigenlijk maar doorgaan maar het wordt snel donker en we zijn beide kapot.
In Hautville vraag ik aan een boerin of er ergens een plek is om te slapen, of dat we ergens onze tent kunnen opzetten. Ze staat in de deuropening van haar bijkeuken, waar nog twee mannen zitten. We moeten binnen komen en krijgen een paar huisgemaakte wijntjes te proeven. Iets met druiven en daarna met pruimen (Alcoholpers. 45%). En ondertussen lopen er nog wat buren binnen en wordt er weer veel gevraagd van mijn Franse taalknobbel. De Burgemeester is reeds gebeld. En we moeten wachten op de burgemeester, want die heeft een sleutel van een (voormalig) klaslokaaltje, waar we mogen slapen. Speciaal voor pelgrims en pelgrims alleen. Ik krijg meteen ook een stempel in ons paspoort. In het klaslokaal ligt een schriftje met dankbetuigen van andere pelgrims. Ook wij schrijven wat in het boekje. We eten wat instant noodles met een beetje wijn. En lezen nog wat voordat we gaan slapen.
Dag 12: 29/4/12
km: 52
Vanochtend zijn we vroeg wakker geworden. We besluiten vroeg op pad te gaan, dus om 09.10u zitten we op de fiets. Af en toe komt zelfs de zon tevoorschijn. het beloofd een droge dag te worden....met veel wind! En vaak stormachtig! Zelfs als we bergafwaarts gaan moeten we bijtrappen. Opwaarts gaan we in de hoogste versnelling slecht 7 km/u. Wauw, hopelijk halen we Reims nog met zulke snelheden. (sarcasme)
In Château-Poncier rijdt een Bakkersauto en daar kopen we brood voor de hele dag. In Asfeld zijn er diverse antiekmarkten. Even stoppen we om te kijken, maar helaas kunnen we niets kopen. Iets wat we altijd graag doen op rommelmarkten. Onderweg roept iedereen BON COURAGE tegen ons soms zie je mensen denken: wat een gekken....
Eglise de Vieux-les-Asfeld
Via Vieux-les-Asfeld gaan we richting Reims. We stoppen vaak i.v.m. de vele hoogtes en de sterke tegenwind. Maar ons besluit staat vast: Vandaag halen we Reims! En voor we Reims binnengaan, gaan we even in het gras liggen genieten van het zonnetje en de prachtige wolken.
Voor de kathedraal van Reims worden we aangesproken door een echtpaar. Zij herkennen ons als pelgrims (geen wonder met een Jacobsschelp op je stuurtas). Zij vertellen ons dat zij in de kathedraal de stempels afgeven, maar ze hadden net afgesloten. Ze vragen ons waar we slapen vannacht. Dat weten wij nog niet maar we gaan wel naar het VVV. Dus besluit de dame ons te helpen en ik ga met haar mee de kathedraal in. Ze gooit haat 'toko' weer open en zoekt voor ons een plaatsje voor de nacht. Ze heeft een lijstje met slaapplaatsen voor pelgrims. Ze besluit dat wij beter kunnen slapen in het klooster in de buurt. In een andere, wat verder gelegen klooster, worden de mannen van de vrouwen gescheiden en zij vindt dat wij als echtpaar gewoon samen moeten blijven. Ook krijg ik meteen onze stempels.
Ondertussen staat Ernst met de man nog te praten (hij spreekt engels/de man frans) en ook nu weer komt er nog een man bij staan. Een Nederlandse pelgrim die de weg naar Santiago loopt. We stappen op de fiets en gaan op zoek naar onze slaapplaats. En nu zitten we op onze kamer en genieten van de rust. Want na 52 km fietsen met tegenwind is het goed rusten... vooral in zo'n rustig oud klooster.
-0-0-0-0-0-
Dag 13: 30/4/12
km: 0
Vandaag gaan we Reims ontdekken en we boeken er een nachtje bij. Het ontbijt in het klooster was niet duur, maar er was ook alleen maar koffie, thee, stokbrood en jam. Eerst even wat kleding met de hand wassen en deze ophangen in de kamer. Met al dat fietsen beginnen ze toch echt te ruiken...ondanks dat we ze goed wassen..... Hierna wandelen we rustig op ons gemakkie door de stad en tussen de middag eten we een croque monsieur met een kopje koffie in een café, terwijl we de volgende route gaan doornemen. En ach, we nemen er maar een biertje bij want we hoeven vandaag niets. We gaan verder slenteren door de stad.
De Kathedraal van Reims met Jeanne d'Arc
's Avonds eten we bij een pizzeria. Escargots en ossobucco voor mij, en een pizza voor Ernst. En natuurlijk genieten met een wijntje erbij! Om half elf stappen we ons bedje in. Ernst ligt al te slapen, maar ik werk nog even de routes bij op internet (
http://www.routeyou.com/) en dan proberen te slapen.
Dag 14: 01/5/12
km: 70 km
We worden vroeg wakker omdat er in de kamer naast ons met de deuren worden geslagen. Dn maar er uit en op tijd vertrekken. Na de douche pakken we alles weer in en gaan naar beneden voor ons ontbijtje. Maar ondanks dat we deze besteld hadden is de keuken en 't restaurant gesloten! Geen ontbijt dus ..... Vandaar dat de buren met de deuren sloegen. Het is 1 mei en in Frankrijk de dag van de Arbeid...wat betekent dat ze totaal niet werken. Gelukkig hebben wij gister proviand ingeslagen. Dus in de tuin van het klooster gaan we lekker in de zon zitten en maken ons eigen ontbijtje klaar. De avond van te voren hadden we een eitje gekookt en we hebben brood bij ons. We zetten zelf thee/koffie en zijn dus zelfredzaam!
De zon schijnt! Eindelijk een mooie dag dus gaan we snel op pad om er van te genieten. We maken er een mooie champagneroute van en rijden langs en door de Champagne-wijngaarden. Dus ook weer berg op en berg af.... Maar gelukkig is het mooi weer. Van Reims gaan we naar Viller Allerande - Rilly, Verzenay. Hier door de wijngaarden gefietst. Een beetje modderig maar wel leuk. Langs de bekende Champagne huizen, want naar binnen konden we niet....1 MEI; dag van arbeid! Dus geen enkel huis was er open. En we hadden zo graag wat champagne willen proeven....
Uitkijktoren in Verzenay
Van Verzy (bezoek gebracht aan een Brocante markt) naar Villers - Grand Billy, trepail, Ambonnay, isse, Condé sur Marne, Agry, Vraux, Juvign (en nog een brocante markt), Recy, St. Martin sur le Pré naar Chalons en Champagne. Op een Camping Municipal hebben we onze tent opgezet. Vanavond rijst gegeten en weer op tijd naar bed.
Dag 15: 02/5/12
km: 0
We worden wakker door de regen. Weer regen ! We besluiten vandaag Chalons te bezoeken en een stempel te halen. Na het ontbijt gaan we op de fiets de stad in.
In een sportzaak kopen we een roze regenjas voor mij. (kunnen ze me beter zien op de weg) We proberen een stempel te halen op het stadhuis maar we moeten wachten omdat er een bruiloft bezig is. Dus eerst maar lunchen. We lunchen op een bankje met stokbrood en ham. Aan de overkant zien we een klein hondje in een boodschappenmandje, welke voorop aan een fietsstuur hangt, zitten. Heel ongemakkelijk voor dat beestje. De baas staat verderop met iemand te praten en hij lijkt ons dronken. Duidelijk een zwerver. Als hij verdder gaat loopt hij langs ons. Het hondje is blij en beweegt (volgens die man teveel). Prompt geeft die man hem een tik. Ernst en ik schieten beiden overeind en Ernst roept boos naar die man op te houden. Wat resulteerd dat hij die hond nog een tik geeft en ons met een grijns aan kijkt.
'Hij moet respect hebben voor zijn baas' roept hij terug. 'net als kleine kinderen. Het liefst zouden we hém wat aan doen. maar om hem niet verder uit te lokken, draaien we ons om. Arm beest!
Het is eindelijk droog weer. Na de enerverende lunch halen we de stempel. Eén van de dames aan de balie vertelt ons dat ze een keer in Amsterdam is geweest en zo genoten heeft van de stad en ook dat ze wel vaker pelgrims hier hadden voor een stempel. Iedereen wilt wel wat aan je kwijt als je als pelgrim je aanmeldt.....
Hierna doen we boodschappen voor het avondeten bij Carrefour. En tevens halen we eten voor de volgende dag. het is nog 90 km naar Troyes en met dit regenachtige weer stranden we misschien nog onderweg. Terug op de camping leggen we onze slaapmatten in de televisieruimte. Omdat het weer hard is gaan regenen besluiten we de tent vast af te breken en te slapen in deze ruimte. De receptioniste had ons daarvoor toestemming gegeven. Anders moeten we morgen onze tent wéér drijfnat opbergen. We verplaatsen onze hebben en houden naar de tv ruimte. Ondertussen is hier ook nog een andere pelgrim aangekomen (Martijn) en een echtpaar uit Zuid-Limburg. Na het eten komen ook zij binnen schuilen en we bieden ze koffie aan. Het wordt weer heel gezellig. Ook zij zijn allen onderweg naar Troyes maar wel volgens 'het boekje'! Dat is een uitgaven van LANGS OUDE WEGEN, welke begint in Maastricht. En dat was net iets wat ík niet wilde. Niet volgens het boekje maar gewoon je eigen gevoel volgen! We vertellen hoe onze afgelopen dagen zijn verlopen. En het blijkt dat zij, omdat zij het boekje aanhouden, elkaar steeds 's avonds treffen op de camping. En ik vind het juist zo leuk niet te weten waar je 's avonds terecht komt en wie je aantreft. Even later komen er ook 2 werklui binnen. Zij overnachten ook op deze camping en zij willen t.v. kijken, ivm de aankomende verkiezingen in Frankrijk. Tja, en da's moeilijk: televisie debatten volgen terwijl er enkele Hollanders zitten te ouwehoeren. De televisie gaat steeds harder ... en uiteindelijk geven zij het op en verdwijnen naar hun stacaravan. Om 22.00 u gaan we allemaal slapen.
Dag 16: 03/5/12
km: 97 km
's Morgens komen de 3 andere Hollanders 'bij ons' ontbijten. Ieder maakt zijn eigen ontbijt.het echtpaar heeft wat oud brood met (instant)kaas. De Overijsselnaar stokbrood met smeerkaas en wij: vers stokbrood (door Ernst net gehaald) en gekookt eitje, sla en ham. 'Nou', zegt de vrouwelijk helft van het echtpaar, 'jullie hebben niet echt een camping´-ontbijt.´ Wij proberen natuurlijk wel altijd lékker te eten...!!
In de Aube streek had het zoveel geregend dat de omgeving in een moeras was veranderd.
Halverwege de route is er geen camping, zoals we eigenlijk gedacht hadden. En omdat het nog vroeg is gaan we gewoon verder fietsen. Heuvel op. heuvel af. Het is zwaar, maar omdat het warm en eindelijk eens droog is, hebben we genoeg energie om deze heuvels te nemen.
We stoppen ergens in een klein dorpje en maken gewoon op een stoep onze lunch. Stokbrood met Boursin met sla. Da's smullen !
Na de lunch gaan we verder en om 15.00 uur zijn we heerlijk een uurtje op ons kleedje op een grasveld in het zonnetje gaan liggen. Uitgerust stappen we weer op de fiets en rijden verder naar het zuiden. Om half zes zijn we bijna bij Troyes. Maar omdat ons water op is en we een beetje oververhit zijn, bel ik bij een woning aan en
vraag aan de bewoner of hij ons waterflesje wilt vullen. Tuurlijk! Na onze verschrikkelijke dorst te hebben gelest gaan we weer verder. En om 18.15 u trekken we op onze stalen ros Troyes binnen. De camping Municipal is ook snel gevonden. Daar treffen we het echtpaar uit Limburg weer aan. Zij zijn ook net aangekomen.
We zetten onze tent op en gaan ons eten klaarmaken. Rijst met ratatouille (een blik van Carrefour) en het is héérlijk! We hebben er sla, tomaat en kaas erbij. Ondertussen is het echtpaar nog steeds bezig met hun tent. Ik vraag of ze mee willen eten. maar zij willen eerst douchen, boodschappen doen en dan eten. Dan niet. Na het eten gaan we afwassen , douchen en in de gezamelijke ruimte onze route op internet bijgewerkt. Ook daar komen we Martijn weer tegen. We spreken hier ook nog een andere pelgrim uit Uden. Hij was al voor de derde keer de reis naar Santiago aan het maken, maar de eerste twee keren was via de Atlantische route en nu dus 'langs oude wegen'. Om tien uur taait hij af want morgen moet ook hij weer vroeg op en het boekje volgen. Wij niet, dus we blijven nog een half uurtje lezen. En dan stappen ook wij ons bedje in.
Dag 17: 04/5/12
km: 54
Vandaag heb ik een typisch vrouwelijk probleem, maar gelukkig was ik voorbereid. Geen 100 km voor ons dus ! Wanneer we wakker worden om 9 uur is iedere andere pelgrim vertrokken. Maar wij doen het gewoon rustig aan. (Ik kan ook niet anders..)
In de Kathedraal van Troyes hebben wij een stempel gehaald. Net op tijd; hij sloot om één uur en het was 2 minuten voor één. Wat is Troyes een prachtige oude stad vol met vakwerkhuizen.Ik kom zeker een keer terug hier om de stad uitgebreid te bezoeken, neem ik me voor. We stappen op onze fietsen en vanaf een terras zie ik een andere pelgrim naar me zwaaien. Het is gek, maar je ziet in één oog opslag of iemand een pelgrim is, zonder dat hij bij zijn fiets staat. Morgen zullen we hem dus weer tegen komen in Ervy.
Halverwege onze route zijn we langs een watertje gaan liggen, want eindelijk is het mooi weer en daar moet je van genieten zolang het kan. We worden aangesproken door een bewoner . Hij vraagt waar we naar toe gaan.
Ook wijst hij ons op de mooie seringen die er bloeien. En prachtig zijn ze echt!
Na de lunch stappen we op want het wordt frisser. En ja hoor, de donkere wolken komen er al weer aan. We moeten nu flink doortrappen. Links van ons is de lucht pikzwart en zien we lichtflitsen. Rechts is het grijs en zie je de regen met bakken uit de hemel vallen en ondertussen fietsen wij ertussen door. We zitten nog na te denken om in het vorige dorpje waar we in het gras lagen te stoppen en de bui af te wachten, maar we willen niet terug: alleen maar vooruit. Dus we gaan gewoon door en dan moeten we ook nog een flinke klim maken over een heuvelrug. Maar eenmaal boven is het flink afdalen. En ondertussen blijft het maar flitsen en rommelen naast ons.
In het dorpje beneden aan de berg stoppen we en gaan we schuilen in een tabakszaak annex café. En na 2 biertjes is de flinke plensbui overgetrokken en stappen we op. Want het is nog 10 km naar de camping vertelde ze ons in het barretje. En zoals altijd is het gewoon een stuk verder.....
Om 18.15 u komen we aan in Evry-le-Châtel waarr we een mooie rustige camping aantreffen aan een beekje... Nou ja, een beekje... De Aube streeks is een zeer moerasachtig gebied, en dat hebben we gemerkt. Je zag overal water: op de akkers, in de bossen en door de straten. Het beekje is een flinke beek geworden. Maar gelukkig is de grond onder onze tent droog.
's Avonds worden we verrast met een prachtige verticale regenboog.
Ik ben echt bekaf; sta te trillen op mijn benen en moet liggen en Ernst maakt zoals elke avond het eten klaar. Ik heb elke avond verschrikkelijke pijn en moet dan liggen als we aankomen. Ernst heeft dan nog alle energie gelukkig over.... Het werd dit keer Diner à la Chappie; je krijgt er een natte neus van en een glanzende vacht. Rijst met ragout en wat sla.
-0-0-0-0-0-
Dag 18: 05-05-2012
Km: 53
Ik slaap deze nacht verschrikkelijk slecht (het kan dus nog slechter dan normaal), dus 's morgens ben ik gebroken. We pakken onze spullen in en gaan op zoek naar een supermarkt. Ik weet nu echt niet meer waar ik het zoeken moet en wil alleen maar liggen en mijn ogen dicht doen. We bespreken om eventueel terug te gaan naar de camping, want ik kan zo echt niet verder. Ik besluit toch eerst nog maar een diclofinac te nemen want dit is niet wat ik wil. En we besluiten om een kopje koffie te drinken in het dorpje. Wanneer we weer uit de supermarkt komen eten we een paar croissantjes en fietsen het dorp in.
Voor ons fietst een andere pelgrim. Het is een Duitser en hij is op een electrofiets de route aan het rijden. Natuurlijk knopen we een gesprek met hem aan. Op dat moment komt ook de pelgrim op ons af, die ik gister op een terras in Troyes had zien zitten. Ook hij (Henk) blijft staan praten. Ernst wijst hem de weg naar de supermarkt. De Duitse man is nu onderweg naar Chablis en hij vertrekt weer op zijn electrische fiets. Ons idee was ook eerst naar Chablis te gaan, maar we nemen eerst een kopje koffie op een terras want de zon laat zich weer even zien.
Henk schuift bij ons aan. En ook hij vertelt over de route die hij volgt, volgens hét boekje. Net zoals alle andere pelgrims dat doen. Hij is nu onderweg naar Auxerre. Henk is niet echt een kampeerder, ondanks dat hij alle kampeerspullen bij zich heeft. Hij voelt zich veiliger in een B&B.
Henk vind het raar van ons dat wij samen op weg zijn en dat Ernst, boven op een heuvel, op mij wacht. Hij zou niet op zijn vrouw wachten, maar gewoon afspreken aan het einde van de dag. We kijken elkaar aan....rare snuiter... Ondertussen begint het weer te regenen en te onweren en we wachten de bui maar weer af. Zodra hij over is vertrekken we. Henk is ervan doorgesneld zodra de regen is gestopt. Zeker geen zin om te wachten.....
Ook wij vertrekken naar Auxerre, want dat ligt meer op de route en is minder ver weg dan Chablis. Ik moet nu toch echt rekening gaan houden met wat ik nog aan kan. En even later barst de bui alweer los. Gelukkig helpen de medicijnen goed en voel ik me weer wat aangesterkt. In Pontigny maken we een uitstapje naar een Abbaye. Een prachtig groot gebouw met weinig opsmuk. Het is zeer spartaans ingericht en zeer koud. We zijn gigantisch verregend en worden in deze abbaye dus niet warm, maar we krijgen in ieder geval een stempel in onze pelgrimspaspoort. We bezoeken daar tevens het graf van Edmund, de Aartsbisschop van Canterbury, die daar is begraven.
Ik steek een kaarsje aan bij het beeld van Maria: een lichtje voor iedereen die ik eens in mijn leven ben tegengekomen. Als dank voor alles wat een ieder voor mij gedaan heeft of mij geleerd heeft.
In de regen fietsen we verder. We willen proberen Auxerre te halen En na vandaag 53 km te hebben gefietst komen we eindelijk de stad binnen rijden en gaan gelijk door naar de camping, welke ligt aan de voet van het voetbalstadion van Auxerre.
's Avonds eten we gezellig in de stad bij een Frans-Berbers restaurant. Les Chablis genaamd. Zijn we dan toch nog in Chablis beland...??! Voordat we vertrokken hebben we al onze spullen achtergelaten in de tent. Met alleen nog wat voedselvoorraad en Ernst z'n gereedschap in de tassen fietsen we keihard. Heerlijk even geen zware bagage aan de fiets. Ernst zat al steeds te klagen over de last die we meezeulde. Volgend jaar zou hij het anders doen; in ieder geval niet zoveel gereedschap meer meenemen. En ja, ik geloof dat St. Jacobs zijn 'gebeden'heeft gehoord, want als we terug komen blijkt alle gereedschap en voorraad eten gestolen. Probleem opgelost... probeer ik nog voorzichtig. Maar ik denk dat Ernst er iets minder vrolijk om wordt.
Ook vannacht zeer slecht geslapen. Eigenlijk meer omdat Ernst ontzettend lag te draaien, want die kan de brutale roof niet uit zijn hoofd zetten. Ik zeg hem dat hij blij moet zij dat zijn gereedschap gestolen is.. en niet zijn vrouw...! En tegen de ochtend vallen we beide eindelijk in slaap.
Dag 19 : 06-05-20120
km: 0
Om 10.15 uur worden we wakker. Gelukkig is de supermarkt open en kopen we nieuw gereedschap voor Ernst (maar niet zoveel) en een nieuw voorraadje eten. Ook dit probleem weer opgelost.
Buiten de winkel spreekt een Duitser ons aan. Hij staat tegen over ons op de camping, met zijn Volkswagen camper. Hij is onder de indruk dat we helemaal uit Nederland zijn komen fietsen; en dat met dit weer !
Op de camping nemen we een koffie in de 'snackbar'. We hoeven de komende dagen niet meer zo ver te fietsen dus kunnen we eindelijk het rustig aan doen.
We fietsen Auxerre in om een stempel te halen bij de kathedraal of het V.V.V. Onderweg komen we een meisje tegen uit België, Tine genaamd. Ze is ook een pelgrim. Ze reist alleen op de fiets omdat haar vriend thuis is gebleven. Zijn verlof was op het laatste moment ingetrokken.
We pakken met haar een terrasje en nemen een biertje. Tine slaapt onderweg steeds in châmbre d'hotes (Bed & Breakfast). Voor een vrouw alleen is dat ook maar beter (alleen wel een stuk duurder).
We zien Henk nog langs fietsen. Volgens mij heeft hij (weer) geslapen in een hotel o.i.d., want een echte kampeerder is hij niet.
Na het gezellige praatje en twee borreltjes gaan we weer verder. Helaas is er nu niemand in de kerk meer en het V.V.V. is ook al dicht. Dan doen we dat morgen maar....
We fietsen terug naar de camping om het avondeten te maken. We zijn er net en dan komt Henk eraan fietsen. Hij dacht al ons hier aan te treffen en vertelt dat hij in een Châmbre d'hote heeft geslapen. En vandaag had hij een rustdag genomen. Na wat informatie uitgewisseld te hebben gaat hij weer terug de stad in.
Ons avondeten is een pasta. En O ja, vanmiddag hadden we, in de stad, ons voedselvoorraad terug gevonden in een bosje, vlakbij waar we gisteravond onze fietsen hadden gestald. En tevens de kettingreiniger. Alleen het gereedschap is nog weg en de chips. Dus we hebben heerlijk gesmuld van de gevonden waar. Na het eten hebben we nog een heerlijk toetje genomen. Daarna lekker gedouchet en nu heerlijk slapen, want morgen moeten we weer 50 km fietsen. En gegarandeerd worden dat er altijd meer. 's Nachts horen we weer de regen op onze tent kletteren.....
Dag 20: 07-05-20120
Km: 67 km
Vanochtend hebben we rustig alles afgebouwd. En om een uur of elf zijn we naar het centrum gereden. Eerst hebben we in de St. Etienne kathedraal een stempel gehaald bij het boekwinkeltje in de kerk. Daarna door naar het VVV, maar die is helaas nog steeds dicht. Verderop in een winkeltje maar een kaart van deze regio gehaald en dan door naar het station. Hier willen we informatie over de eventuele treinreis naar Nederland. Er gaat een trein naar Parijs, maar de fiets kan alleen mee voor 07.00 uur 's morgens en na 16.00 u 's avonds. Maar vanuit Parijs rechtstreeks naar Nederland mét de fiets lukt niet. Alleen tot Lille. En als we dat boeken komen er ook nog hotelkosten bij, want de trein gaat niet 's nachts... Dat gaat niet alleen veel kosten maar ook is ook omslachtig. We besluiten om dan maar een auto te huren. Dat kost bijna net zoveel maar is stukken comfortabeler. We drinken nog wat koffie in de stationrestauratie en stappen om half één op onze fietsen.
Langs de Yonne is het prachtig fietsen en de zon komt ook maar eens even om de hoek kijken. Het pad is vlak en nu kunnen we tenminste kilometers maken. In Vaux eten we ons stokbrood met ham. En knallen daarna snel weer door. Om 3 uur nemen we even een stop voor een energybar en om 18.15 uur fietsen we Clamency binnen. Bij Le Clerc halen we nog wat boodschappen, want morgen is er weer een feestdag. We moeten nog wel een gigantische klim maken naar de camping, maar ik wordt weer aangemoedigd door enkele automobilisten.
Het is een rustige camping aan het water en bij een bos. We zetten de tent op en gaan ons avondeten maken: een zak rijst met St. Jacques noix (vis). Even verderop zit er een man alleen voor zijn tent. Ernst vind het zielig en gaat vragen of hij mee wilt eten. Want een pelgrim laat je niet alleen eten... Maar nee, het is een Fransman, die gewoon op vakantie is en natuurlijk word ik erbij geroepen om te vertalen. En hij komt gezellig bij ons eten en neemt zelf wat stokbrood mee.
Ernst spreekt geen Frans, dus ik probeer de conversatie op gang te houden in mijn simpele frans. Het lukt redelijk goed, maar het is wel vermoeiend...en mijn eten wordt koud.
Vincente, zo heet hij, fietst een route door de Bourgogne, langs de 3 kanalen. hij woont zelf in het midden van Frankrijk, dichtbij Chateaurouge. Vincente legt in ongeveer 5 dagen 550 km af. Pfff
Na het eten wast Ernst af terwijl ik nog even napraat met Vincente. Ik vind het fijn dat Ernst mij zoveel ontziet, want elke avond kookt hij en nu nog de afwas ook. Daarna neem ik een heerlijke warme douche, en stap eindelijk mijn bed in. Het is een vreselijke koude nacht dus slapen we niet al te best.
Dag 21: 08-05-2012
Km: 73 km
We worden wakker doordat de campingbaas keihard staat te praten met iemand anders. Ernst boos... Nadat Ernst thee heeft gezet komt Vincente afscheid nemen en wil een foto van ons maken. Ik lig zelf nog in bed, dit verhaal te schrijven, dus Hup.. uit de veren. Ongekamd en in je slaapkeding op een foto..verschrikkelijk. Hij maakt ook nog een foto van mijn fiets, want de bloemetjes die ik erop gebonden vind hij zo prachtig. Tijdens deze fietsvakantie heb ik heel veel aanspraak gehad door die bloemen. En was er al eens eerder een foto van gemaakt.
Na het ontbijt gaan we nog even Clamency binnen om bij het VVV een overzichtskaart te halen. Hier wordt ik nog eens aangesproken door een Fransman. Hij verteld dat de koplamp op mijn fiets hier wordt gemaakt. Hij werkt namelijk in die fabriek. En zo ben ik weer een verhaal rijker. We vertrekken uit de stad en rijden langs de Nivernais naar het zuiden. In de Nivernais zien we een verdronken hert liggen..zo zielig.
Een prachtige schuilplek vooreen heftige regenbui
Bij Sardy volgen we het water naar La Collancelle en bij de sluis Bazolles zien we hoe 3 schepen door de sluisen gaan; het water staat zeer hoog en stroomt gewoon keihard over de sluisdeuren heen. Omdat we door en doornat zijn schuilen we daarbij een sluiswachtershuisje, wat nu een restaurant is. En daar genieten we van Poulet Basquette; Kip op Baskische wijze.
Met een volle buik vertrekken we verder naar St. Saulge. Daar aangekomen zijn we tot op elke vezel drijfnat. De camping echter ligt nogmaals 5 kilometer ten Noorden van dit plaatsje en wij moeten toch echt zuidwaarts.
Op Google staat een camping aangeven in Bona. We zijn gebroken maar we moeten verder, want verder is er hier niets. We willen eigenlijk het liefst opgeven, maar we moeten morgen toch echt Nevers bereiken; ons eindpunt.
We zetten ons verstand op het nulpunt en fietsen de zoveelste berg op. Vandaag zijn 80% van de wegen bergopwaarts geweest. We verlangen naar rust, maar in Bona is er echter geen camping te vinden. We vragen het nog maar iedereen weet hier van geen camping. Het enige hotelletje die er is ziet er vreselijk oud en vuil uit en is duur. Dus we fietsen, ondanks dat het al 19.00 uur is, verder. Ik ben duidelijk ver over mijn grens. De vocht, de afstand, de steile wegen en de hopeloosheid van de situatie doet mij inzinken.
In de middle of nowhere zetten we onze tent op. Op een stukje land langs de kant van de weg gaan we de nacht doorbrengen. Ik zit er doorheen en doe weinig om Ernst te helpen. Om 21.00 uur en na 74 kilometer fietsen in wind en regen doen we de tent dicht. Alles is nat, vochtig en klam. Ik verlang verschrikkelijk naar een pijnstiller maar sinds een uurtje is ons water op. En ik krijg die krengen niet weg zonder wat te drinken.
Van elke auto die langs rijdt schrik ik op of anders wel van die koeien die opeens gaan galopperen. Grrr... 's Nachts moet ik eruit voor een kleine boodschap en treft dan grote naaktslakken aan de binnenkant van de buitentent. Ach, zegt Ernst, gewoon er langs lopen. Brrr..ze zijn levensgroot!
Dag 22: 09-05-2012
Km: 23
Vroeg worden we wakker (zover ik geslapen hebt) en breken de tent snel af. En nu gruwelt Ernst ook wel even van een naaktslak die van de tent afgehaald moet worden. We hebben geen water en geen proviand en hebben nog 23 kilometer te gaan; en weer bergopwaarts.
We voelen allebei dat we geen energie meer in ons lijf hebben, dus elke heuvel is bijna niet te doen. Soms stappen we halverwege af. Wanneer we eindelijk in een bewoonbaar dorpje belanden duiken we dan ook meteen weer een sigarettenzaak binnen. Nee niet voor de nicotine, maar wel voor de caffeine. Dat is hier heel normaal. We gebruiken twee koffie en croissantjes en voelen de energie weer op gang komen.
De laatste 10 kilometers gaan we als een speer. Wanneer we uit de sigarettenzaak komen, blijkt de berg die we eerst zagen, een heuvel te zijn. Wat kunnen je ogen je bedriegen als je even niet oplet. En rond elven komen we eindelijk in Nevers aan.
Wij gaan eerst kijken waar Hertz zit. Op het statiosnplein komen we twee wandelaars/pelgrims tegen. Zij zijn sinds begin April onderweg en omdat zij (Gonnie) er even genoeg van heeft nemen ze de trein naar Burgos. We wensen elkaar Bon Courage!
Helaas is het, door het gesprek, reeds vijf voor twaalf en blijkt de autoverhuurbedrijf al weer dicht te zijn. Nu maar weer wachten tot twee uur. en dan maar eerst naar de camping. Ook hier is er niemand tot drie uur. Maar we zetten wel alvast de tent op.
Op dat moment komt Ronald eraan lopen met zijn kano. Ronald komt uit Uithoorn en is 5 dagen op de Loire aan het kanoën. We babbelen wat en vertrekken dan, na de lunch, de stad in. Bij Hertz aangekomen blijkt de auto E. 200,00 duurder dan op het internet. Tja, dan is de beslissing gauw gemaakt. We stappen een cafe in en bestellen twee bier en een tafeltje bij het stopcontact. Mijn telefoon is bijna leeg en daar moeten we wel de auto op bestellen. En wanneer dat gelukt isn geven we het nog even door aan de dame van Hertz,. maar ze had de bestelling reeds gezien in haar computer.
En dan gaan we naar de kathedraal. Een prachtig gebouw maar waar niemand aanwezig is. We halen maar bij het VVV een stempel. In een boekwinkel vinden we informatie over de tweede helft van onze pelgrimsroute. Dus kopen we dat boekje vast voor onze reis in 2013.
We nemen een wijntje op een terras en gaan dan terug naar de camping om de overnachting te betalen. En wanneer we onze schuld hebben ingelost stappen we op onze fietsen, heerlijk zonder bagage, en gaan op zoek naar een Intermaché. We kopen een blik Boeuf Bourguignon, welke wonder boven wonder nog een ware delicatesse blijkt te zijn. Na het eten praten we nog een tijdje met Ronald en om half elf sluiten we de tent en onze ogen.
Uitzicht vanuit onze tent richting Loire
Dag 23: 10-05-2012
Km: 775
Als om 6 uur de zon op komt en de stad weer drukker wordt worden ook wij wakker. Om een uur of acht pakken we onze spullen in en gaat Ernst de auto ophalen bij het autoverhuurbedrijf.
We hebben een stationwagon en daar passen de fietsen en al onze spullen gemakkelijk in. Ons gevoel is dubbel. Eigenlijk zou het heerlijk zijn nog verder te fietsen, maar aan de andere kant is het ook weer goed om terug te gaan naar de bewoonde wereld. Op de terugweg hebben we veel files in Belgie en om een uur of acht zijn we weer thuis.
Tenminste we gooien onze spullen neer en Ernst brengt de auto snel terug naar Schiphol, waar ik hem ophaal met onze eigen bus. En vanaf nu loopt ons leven weer gewoon, alsof we nooit zijn weggeweest.
Maar in ons achterhoofd zijn we alweer bezig met de volgende 1000 kilometers....
Om 9 uur gaan we ieder z'n weegs. Wij stappen op en hopen op wat mooi weer. maar nu is het nog bewolkt. Onderweg breekt de lucht langzaam open. En wanneer we in de provincie Aube aankomen begint de zon volop te schijnen. Langzaam trekken we af en toe wat kleding uit. Tot we eindelijk in een t-shirt en een korte broek fietsen. EINDELIJK !!
